Şubat ayının son günlerinde sokakta şaşkın bir şekilde bakınan bir köpek gördüm. Ufacık bir sevgi sözcüğüyle peşimde takılıp  iş yerime kadar geldi, yaklaşık 6-7 aylık dişi jack russel melezi tek gözü kahve rengi kulakları kahve rengi bir köpekçik. Belediyeyi aradık gelip aldılar kısırlaştırıp tekrar aldıkları sokağa bıraktılar. Her şey bundan sonra başladı. Tavır ve davranışından, belli ki çok dayak yemiş, el kaldırdığında gözlerini kapatıp sinmesi insanın içini burkuyor.
 
Kapımızın önünde bakabileceğimi anladığında ise bekçilik karakteri ön plana çıkıp özellikle akşamları hiç kimseyi yaklaştırmaması onun kendisini sahiplenecek birilerini aradığını çok iyi anlatıyordu. Kendince ben burayı korursam beni bırakmazlar davranışı içindeydi.
 
İsmini bilmiyoruz biz ona Nokta ismini taktık çünkü sırtında kahve rengi kocaman bir noktası (beneği) var. İsmini pek sevdiğini söyleyemeyiz ama yined e bana sesleniyor galiba diye kuyruğunu sallamayı ihmal etmiyor.
 
Nokta tasmayla yürümeyi bilen top oynamaya bayılan bir köpek, başka köpeklerle de parkta hiçbir sorun çıkarmadan oyunlar oynayan sosyal bir hayvan. Sahipleri neden bu kadar sosyal bir hayvanı terk etmişler anlamıyorum. 
 
Sokaktaki çocukların onu kızdırıp hırçınlaştırması sonucu birisini ufaktan ısırdı ısırmayı biliyor olsaydı büyük bir yaralanmaya sebep olabilirdi ama bilmediği için çocuk ucuz atlattı. Karantina altına alınması gerekiyordu. Bu süreci kliniğin içinde geçirmesini belediyeden istedik kabul ettiler.
 
Bu sürede onun gerçekten bir ev köpeği olduğundan emin olduk çünkü kedilerle birlikte sabahtan akşama kadar yatıyor, onları yalıyor, topuyla oyun oynamak istiyor ve içerideyken hiç havlamıyor. Bu kadar harika köpek neden sokağa atılır ve kaderine terk edilir ki?
 
Her akşam parka dolaşmaya götürüyorum yoldan hiç çekmeden yanımda yürüyor, parka girdiğimizde tasmasını açtığım zaman önce kendine arkadaş bakıyor yoksa top atmamı istiyor saatlerce top atıp getirme oynuyor. Yorulunca yanında oturup bekliyor. Hiç bir zaman yemek için yalakalık yapmıyor.
 
Noktanın küçük anıları;
Felçli bir kedimiz var Nokta onu çok seviyor. Bir gün Nokta’ya kemik verdim, kedi de istedi Nokta kemiği götürüp kedinin önüne bıraktı ve bana baktı, tekrar bir tane verdim karşılıklı yediler sonra da Nokta gidip kediyi yalayarak temizledi.
 
Top oynamak istediği zamanda kedinin kafesine topunu bırakıp hadi der gibi ufak seslerle havlıyor.
 
Nokta çok genç bir köpek olduğu için bu gibi birçok anıları sizlere yaşatsın istemez misiniz? Nokta’nın ailesi olmak ister misiniz?
 
 Vet.Hek Nurhayat Selçuk